41/2013 Grzeczna – Gro Dahle, Svein Nyhus

Tytuł oryginału:

Tłumaczenie: Helena Garczyńska
Wydawnictwo EneDueRabe
2011
32 strony

Literatura norweska

Książka dla dzieci i nie tylko ;-)

 
Chciałabym Wam kogoś przedstawić...
Oto Lusia.

Lusia to dziewczynka niezwykle grzeczna, poukładana, czysta, pilna, cichutka... Ale czy szczęśliwa?

Lusia zawsze robi to, o co należy, co wypada, o co proszą ją rodzice, nauczyciele; zawsze właściwie się zachowuje, nie mówi niepytana, nie dłubie w nosie... Grzeczna do bólu.  

Do bólu w sensie dosłownym. Przychodzi moment, kiedy Lusia wyrywa się z ramek, w które została wciśnięta i staje się sobą. Nie jest to proste, ale udaje jej się. Mało tego – okazuje się, że takie grzeczne znajdziemy wszędzie wokół. A może znajdziemy je w sobie?

Cudowna książka, podobnie jak Włosy mamy, o których pisałam TUTAJ. Grzeczna to też książka dla dzieci, ale niejeden dorosły na pewno się nad nią pochyli. Co więcej, niejeden przeżyje zadziwienie, ile w niej prawdy. I być może niejeden – taki, który pozostał „grzecznym” – zdecyduje się na to, co Lusia. 


Co ona takiego zrobiła? Po prostu stała się sobą... A jak? Przeczytajcie – zachęcam. Warto zobaczyć również ze względu na ilustracje, które w niebywały sposób pokazują emocje. Polecam!


Książkę przeczytałam w ramach wyzwania Booktrotter - literatura norweska.

37/2013 Włosy mamy Gro Dahle, Svein Nyhus

Tytuł oryginału: Haret til Mamma

Tłumaczenie: Helena Garczyńska

Wydawnictwo EneDueRabe 2012

32 strony

Literatura norweska

Gatunek: książka dla dzieci

Włosy mamy to książka adresowana do dzieci, choć klasyczną książeczką dla dzieci nie jest. Aby dziecko mogło w pełni zrozumieć, na czym polega przedstawiany w niej problem, konieczne są wyjaśnienia ze strony osoby dorosłej. Temat bowiem nie jest prosty – to depresja rodzica. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z tym, aby ktoś podjął ten temat w literaturze dziecięcej.

Bohaterkami przepięknie ilustrowanej książeczki są: Emma, jej mama i tajemniczy ‘ktoś', kto pomaga mamie. Dziewczynka nie jest w stanie zrozumieć zmiennych nastrojów mamy, braku energii do życia, smutku. Dopatruje się winy we włosach mamy oraz w sobie samej. Niesamowite, że w tak krótkiej opowieści autorce udało się w sposób bardzo wyrazisty przedstawić zarówno uczucia Emmy, jak i stan jej mamy. Niezwykle pomocne są  idealnie dopasowane ilustracje, które zmieniają swój charakter w zależności od nastroju mamy i dziewczynki. Można powiedzieć, że ta książka to ogrom treści i uczuć zamkniętych w kilku strofach i wspartych odpowiednimi rysunkami.

To bardzo potrzebna książka. Dzięki niej mały czytelnik może zrozumieć, że są też takie choroby, których objawy teoretycznie nie są widoczne - nic nie boli, nie leje się krew, kataru brak, a jednak mama jest chora... Dobrze, żeby dzieci miały świadomość, że zdarza się coś takiego jak choroba duszy i czym się objawia. I najważniejsze – żeby wiedziały, że jest ktoś, kto może pomóc :-)

Książkę przeczytałam w ramach wyzwania Booktrotter - literatura norweska.

Skrajny głód

Knut Hamsun - Głód

Tytuł oryginału: Sult

Tłumaczenie z norweskiego: Franciszek Mirandola

Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy

Rok wydania: 1966

Seria: Biblioteka arcydzieł - Najsławniejsze powieści świata

Ilość stron: 180

Głód należy do najważniejszych dwudziestowiecznych utworów powieściowych. W prekursorski sposób analizuje charakter, siły życiowe i energię psychiczną człowieka, dzięki której potrafi on pokonać skrajne przeciwności losu i mimo wszystko przetrwać. Bohaterem powieści jest poszukujący swego miejsca w świecie młody inteligent, nieprzystosowany do życia w bezdusznym społeczeństwie. Głód zawiera wątki autobiograficzne, nawiązuje do przeżyć z niełatwej młodości samego Hamsuna, łącząc walory dokumentu epoki i ponadczasowego, wielkiej rangi dzieła literackiego.

Link

 ******************

Knut Hamsun (Knud Petersen) to noblista norweski. Został odznaczony nagrodą Noble w 1920 roku za powieść Błogosławieństwo ziemi.

******************

Miejsce akcji: Christiania (dzisiejsze Oslo) 

Czas akcji: koniec XIX wieku

Bohaterowie: młody człowiek pozbawiony pracy, pieniędzy, mieszkania

Powieść Hamsuna to powieść psychologiczno-egzystencjalna, bo w centrum powieści jest człowiek, który doświadcza skrajnych problemów egzystencjalnych (ciągły głód); opisana jest jego walka o przetrwanie i opis tego, co się w nim dzieje, co przeżywa, co odczuwa, jak to znosi. Bohater doświadcza głodu zarówno duchowego jak i fizycznego. Który z nich jest gorszy? Ciężko powiedzieć... Obyśmy nigdy nie doświadczyli tak skrajnego głodu.

Moja ocena: 4,5/6